+30 213 0175600 info@sioufaslaw.gr
EnglishΕλληνικάRomână

Διαταγή δέσμευσης τραπεζικού λογαριασμού προς διευκόλυνση της διασυνοριακής εισπράξεως οφειλών αστικής και εμπορικής φύσεως, κατά τον υπ’ αριθμ.: 655/2014 Ευρωπαϊκό Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Με τις διατάξεις του ανωτέρω Κανονισμού (εφεξής: «Ο Κανονισμός») θεσπίζεται μια ενιαία ενωσιακή διαδικασία κατά την οποία εκδίδεται η ευρωπαϊκή διαταγή δέσμευσης, δυνάμει της οποίας δεσμεύονται τραπεζικοί λογαριασμοί προς διασφάλιση απαιτήσεων αστικής και εμπορικής φύσεως, με διασυνοριακές επιπτώσεις.

Ειδικότερα, με τις διατάξεις του Κανονισμού, μεταξύ άλλων:

  • Καθιερώνεται, ως συμβατή στους κανόνες της πολιτικής δικονομίας των κρατών μελών, ενιαία διαδικασία που επιτρέπει, σε διασυνοριακές υποθέσεις, τη δέσμευση χρηματικών ποσών σε τραπεζικούς λογαριασμούς δυνάμει τίτλου εκτελεστού, της ευρωπαϊκής διαταγής δέσμευσης λογαριασμού («διαταγή δέσμευσης» ή «διαταγή»). Η διαταγή αυτή, που εκδίδεται ύστερα από αίτηση του δανειστή, δηλαδή του προσώπου που έχει απαίτηση κατά του οφειλέτη του, καθ’ ου η διαταγή και τηρούντος τραπεζικό λογαριασμό, αποτελεί μέσο αποτροπής του ενδεχομένου, να τεθεί σε κίνδυνο η επακόλουθη εκτέλεση της απαίτησης του δανειστή, μέσω μεταφοράς ή αναλήψεως καταθέσεων μέχρι του ποσού που ορίζει η διαταγή, δέσμευσης καταθέσεων που διατηρούνται από τον οφειλέτη ή εξ΄ ονόματός του σε τραπεζικό λογαριασμό σε κράτος μέλος.  Η διαταγή δέσμευσης αποτελεί πρόσθετο μέτρο άμεσης και αποτελεσματικής προστασίας, παραλλήλως προς τα συντηρητικά μέτρα που προβλέπει το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών.
  • Καθορίζεται το πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού αποκλειστικώς σε χρηματικές απαιτήσεις αστικής και εμπορικής φύσεως, που συνάπτονται με διασυνοριακές υποθέσεις και εξαιρούνται της εφαρμογής του απαιτήσεις από σχέσεις χαρακτηριστικώς προσωπικές (από γάμο ή προσόμοιο θεσμό, διαθήκη και κληρονομική διαδοχή) ή ιδιαίτερες έννομες καταστάσεις (πτώχευση, εκκαθάριση αφερέγγυων νομικών προσώπων κλπ.) ή κοινωνική ασφάλιση και διαιτησία.
  • Καθορίζεται η έννοια της διασυνοριακής υποθέσεως ως συντρέχουσα στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, ο υπό δέσμευση τραπεζικός λογαριασμός ή οι υπό δέσμευση τραπεζικοί λογαριασμοί, τηρούνται σε κράτος μέλος διαφορετικό από: α) το κράτος μέλος του δικαστηρίου στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση για την έκδοση της διαταγής δέσμευσης ή β) το κράτος μέλος της κατοικίας του δανειστή.
  • Καθορίζονται, μεταξύ άλλων, οι κρίσιμες έννοιες του τραπεζικού λογαριασμού ή λογαριασμού εν σχέσει με τις τράπεζες όπου τηρούνται, υπό την έννοια αυτών ως πιστωτικών ιδρυμάτων, της απαιτήσεως που διασφαλίζεται με τη διαταγή δέσμευσης, υπό την έννοια απαιτήσεως επί ληξιπροθέσμου χρηματικού ποσού ή και επί χρηματικού ποσού που μπορεί να προσδιορισθεί βάσει δεδομένης συναλλαγής ή επελθόντος γεγονότος, όπως π.χ. αδικοπραξίας.
  • Προβλέπεται η διαδικασία εκδόσεως της διαταγής δέσμευσης, κατόπιν αιτήσεως του δανειστή που έχει το σχετικό δικαίωμα, τόσο στην περίπτωση που κινήσει κατά του οφειλέτη τη διαδικασία ως προς την κύρια υπόθεση (όπως, με άσκηση αγωγής), όσο και όταν πετύχει, σε κράτος μέλος, την έκδοση δικαστικής αποφάσεως ή τη σύναψη δικαστικού συμβιβασμού ή την κατάρτιση δημοσίου εγγράφου, ως εκτελεστών τίτλων ικανοποιήσεως της απαιτήσεώς του.
  • Ενόψει της διασυνοριακής υποθέσεως ως στοιχείου διεθνούς δικαιοδοσίας, καθορίζεται το αρμόδιο, κατά περίπτωση, δικαστήριο, για την έκδοση της διαταγής δέσμευσης (το δικαστήριο του κράτους μέλους της κυρίας υποθέσεως, όπως της αγωγής του δανειστή, εάν αυτός δεν έχει κεκτημένο εκτελεστό τίτλο από τους προαναφερόμενους και, κατά παρέκκλιση, της κατοικίας του οφειλέτη, που έχει την ιδιότητα του καταναλωτή, βάσει συναλλαγής που εξυπηρετεί σκοπό εκτός του πεδίου της εμπορικής ή επαγγελματικής δραστηριότητάς του ή/και το δικαστήριο του κράτους μέλους που εξέδωσε δικαστική απόφαση ή το πρακτικό του δικαστικού συμβιβασμού και το δικαστήριο του κράτους μέλους όπου καταρτίστηκε το δημόσιο έγγραφο).
  • Καθορίζονται οι προϋποθέσεις εκδόσέως της διαταγής δεσμεύσεως βάσει επαρκών αποδείξεων, που προσκομίζει ο δανειστής, καθώς και τα στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνει η αίτησή του.
  • Ορίζεται προθεσμία, εντός της οποίας οφείλει ο δανειστής να κινήσει διαδικασία για την κύρια υπόθεση και ορίζονται οι περιπτώσεις κατά τις οποίες τεκμαίρεται η κίνηση της διαδικασίας αυτής.
  • Καθορίζονται οι όροι υπό τη συνδρομή των οποίων το αρμόδιο για την έκδοση της διαταγής δέσμευσης μπορεί να ζητήσει την εγγυοδοσία του δανειστή προς αποτροπή τυχόν καταχρήσεως, εκ μέρους του, της καθιερούμενης με τον Κανονισμό διαδικασίας, καθώς και οι προϋποθέσεις ευθύνης του δανειστή για κάθε ζημία που προκαλείται, εξ υπαιτιότητας του, στον οφειλέτη του.
  • Προβλέπεται η δυνατότητα λήψεως των πληροφοριών που απαιτούνται για τον προσδιορισμό της τράπεζας ή των τραπεζών και του λογαριασμού ή των λογαριασμών του οφειλέτη, όταν ο δανειστής τελεί εν αγνοία αυτών (έχει λόγους να πιστεύει ότι, ο οφειλέτης του τηρεί έναν ή περισσότερους λογαριασμούς σε τράπεζα συγκεκριμένου κράτους μέλους, αλλά δεν γνωρίζει ούτε την επωνυμία και/ή τη διεύθυνση της τράπεζας, ούτε το IBAN, τον BIC ή άλλον τραπεζικό αριθμό). Το δικαίωμα πληροφορήσεως ασκείται με αίτηση του δανειστή από το δικαστήριο που εκδίδει την διαταγή δέσμευσης, το οποίο μπορεί να καλέσει την αρχή πληροφόρησης του κράτους μέλους της εκτέλεσης (όπου θα εκτελεστεί η διαταγή δέσμευσης) να λάβει τις απαιτούμενες πληροφορίες.  Παραλλήλως, προβλέπεται η θέσπιση υποχρεώσεως των τραπεζών των κρατών μελών, με διάταξη του εθνικού δικαίου, να ανταποκρίνονται στα αιτήματά της οικείας αρχής πληροφόρησης.
  • Προβλέπονται τα της εκδόσεως αποφάσεως επί της υποβαλλομένης αιτήσεως προς έκδοση διαταγής δεσμεύσεως, η μορφή και το περιεχόμενο αυτής, η διάρκεια της δεσμεύσεως και το ένδικο μέσο του δανειστή κατά της αρνήσεως του δικαστηρίου να εκδώσει διαταγή δέσμευσης.
  • Αναγνωρίζεται η ισχύς της διαταγής δέσμευσης που εκδίδεται σε κράτος μέλος και η άμεση εκτελεστότητα αυτής στα λοιπά κράτη μέλη, χωρίς καμία ενδιάμεση διαδικασία.
  • Καθορίζεται η διαδικασία εκτελέσεως της διαταγής δέσμευσης, ο τρόπος εκτελέσεως αυτής από τις τράπεζες και οι τυχόν ευθύνες αυτών από τη μη συμμόρφωσή τους με τις υποχρεώσεις τους που προβλέπονται στον Κανονισμό.-

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:  Η διαταγή δέσμευσης, κατά τον προαναφερόμενο Κανονισμό, αποτελεί μέτρο των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που λαμβάνεται με εξουσιοδοτικό υπόβαθρο το άρθρο 81 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), στο πλαίσιο της συνεργασίας των κρατών μελών στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις, που έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις.  Είναι ασφαλιστικό μέτρο, προσωρινού χαρακτήρα, το οποίο προσομοιάζει προς το ασφαλιστικό μέτρο της συντηρητικής κατασχέσεως εις χείρας τρίτου χρηματικών απαιτήσεων κατά τα άρθρα 707 επ. του Κ.ΠολΔ. και έχει στο στοιχείο του αιφνιδιασμού του οφειλέτη, καθ’ ου διατάσσεται, που το καθιστά αποτελεσματικό, αφού η διαταγή δεσμεύσεως εκδίδεται χωρίς τη γνώση της σχετικής αιτήσεως από τον οφειλέτη και τη συμμετοχή του στη σχετική διαδικασία.  Κατά τούτο, προσομοιάζει προς τη διαταγή πληρωμής, που εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 623 επ. του Κ.ΠολΔ.  Η έκδοση διαταγής δεσμεύσεως, ως ευρωπαϊκό ασφαλιστικό μέτρο, που μπορεί να χρησιμοποιείται από τον δανειστή ως εναλλακτική δυνατότητα προς τα συντηρητικά μέτρα που προβλέπει το καθ’ έκαστον εθνικό δίκαιο των κρατών μελών, προϋποθέτει τη συνδρομή επείγουσας ανάγκης δικαστικής προστασίας, που οφείλει να αποδείξει ο δανειστής.-