+30 213 0175600 info@sioufaslaw.gr
EnglishΕλληνικάRomână

Συνοπτική παρουσίαση των τροποποιήσεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας Ν. 4335/2015

Οι σημαντικότερες τροποποιήσεις που επήλθαν με το άρθρο 1 του Ν. 4335/2015 στην πολιτική δίκη, αναφέρονται κυρίως στην τακτική διαδικασία ενώπιον των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων, καθώς και στην αναγκαστική εκτέλεση.

Πέραν αυτών, περιλαμβάνονται διατάξεις που σκοπό έχουν την τεχνολογική αναβάθμιση του συστήματος απονομής δικαιοσύνης και οι οποίες θα εφαρμοστούν μετά την έκδοση σχετικού Προεδρικού Διατάγματος κυρίως εντός του έτους 2016. Ενδεικτικά αναφέρονται η ηλεκτρονική κατάθεση των αποδεικτικών μέσων, η ηλεκτρονική κλήση των διαδίκων, η ανάρτηση πλειστηριασμών σε ηλεκτρονική ιστιοσελίδα και η τηλεδιάσκεψη.

Ειδικότερα:

Α. Ως προς την τακτική διαδικασία ενώπιον των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων, η κάθε υπόθεση θα συζητείται χωρίς την παρουσία των διαδίκων ή πληρεξουσίων δικηγόρων [άρθρο 237 ΚΠολΔ]. Σαν αποτέλεσμα καταργείται προεχόντως η ακροαματική διαδικασία και δίδεται έμφαση στην έγγραφη διαδικασία. Τούτο σημαίνει ότι πλέον οι διάδικοι θα καταθέτουν τις έγγραφες προτάσεις τους, τους περιεχόμενους σε αυτές ισχυρισμούς καθώς και τα σχετικά τους έγγραφα μετά των ενόρκων βεβαιώσεών, χωρίς να υφίσταται ανάγκη φυσικής τους παρουσίας και ακρόασης από το Δικαστήριο. Εξαιρετικά, μπορεί να διαταχθεί η επανάληψη της συζήτησης και η εξέταση μαρτύρων στον ακροατήριο, αν κριθεί απολύτως αναγκαία από τον αρμόδιο Δικαστή.

Έτσι στην πράξη, μέσα σε εκατό [100] ημέρες από την κατάθεση της αγωγής, οι διάδικοι οφείλουν να καταθέσουν τις προτάσεις και να προσκομίσουν όλα τα αποδεικτικά μέσα και τα διαδικαστικά έγγραφα που επικαλούνται. Οι αμοιβαίες αντικρούσεις γίνονται με προσθήκη στις προτάσεις μέσα στις επόμενες δέκα πέντε [15] ημέρες από τη λήξη της παραπάνω προθεσμίας. Σε δεκαπέντε (15) ημέρες από το κλείσιμο του φακέλου της δικογραφίας, ορίζεται ο δικαστής/εισηγητής και ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο [χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων] σε χρόνο όχι μεγαλύτερο από τριάντα (30) ημέρες. Αναβολή της υπόθεσης δεν επιτρέπεται ούτε για σπουδαίο λόγο.

Το άρθρο αυτό, δεν ισχύει στις ειδικές διαδικασίες και τα ασφαλιστικά μέτρα και θα εφαρμοστεί για τις αγωγές που θα κατατεθούν μετά την 1.1.2016.

Σκοπός της τροποποίησης αυτής είναι να αποσυμφορήσει τον όγκο εργασίας από τις δικαστικές αίθουσες και να οδηγήσει στην ταχύτερη έκδοση των αποφάσεων.

Β. Ως προς τα ασφαλιστικά μέτρα, από τις κυριότερες αλλαγές που επήλθαν είναι ότι πλέον οι αποφάσεις θα δημοσιεύονται εντός 48 ωρών από την συζήτηση της υπόθεσης και θα έχουν σύντομη αιτιολογία [άρθρο 691].
Σκοπός της τροποποίησης αυτής είναι η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης μέσω βραχύτερου κειμένου της δικαστικής απόφασης και αποφυγής μακράς σχολαστικής τεκμηρίωσης τους. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις παρέχεται στον δικαστή η ευχέρεια να εκδώσει τη σχετική απόφαση μέσα σε προθεσμία τριάντα [30] ημερών, αφού γνωστοποιήσει τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα που θα τη δημοσιεύσει.
Η υποχρέωση του αιτούντος ασφαλιστικό μετρό να επιδώσει αγωγή ή διαταγή πληρωμής στον αντίδικο του (καθ’ ου) εντός τριάντα (30) ημερών καταργείται. Αντ’ αυτού, υπόκειται στην κρίση του Δικαστή που δικάζει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων να ορίσει προς τούτο προθεσμία, όχι μικρότερη των τριάντα (30) ημερών.

Γ. Σημαντική ακόμα συνεισφορά στην ταχύτερη εκκαθάριση εκκρεμών υποθέσεων αποτελεί η τροποποίηση του άρθρου 518 παρ.2 σύμφωνα με το οποίο η προθεσμία της έφεσης μετατρέπεται σε δύο [2] έτη από τρία [3] που ίσχυε πριν, για την περίπτωση που δεν έχει επιδοθεί η σχετική απόφαση.

Δ. Σχετικά με την αναγκαστική εκτέλεση, από τις βασικότερες αλλαγές που ψηφίστηκαν είναι ότι πλέον στους πλειστηριασμούς τιμή πρώτης προσφοράς ορίζεται η εμπορική αξία του ακινήτου [ και όχι πλέον η αντικειμενική]. Τα κριτήρια προσδιορισμού της τιμής αυτής θα εξειδικευτούν με την έκδοση σχετικού Προεδρικού Διατάγματος έως τον Ιούνιο του 2016.
Ακόμα με την έκδοση της κατασχετήριας έκθεσης πρέπει να ορίζεται και η ημέρα του επαναληπτικού πρώτου πλειστηριασμού, σε περίπτωση μη πραγματοποίησης του στην αρχική ημερομηνία. Ο επαναληπτικός πλειστηριασμός διενεργείται μέσα σε δέκα τέσσερις (14) ημέρες με μειωμένη τιμή πρώτης προσφοράς, η οποία προσδιορίζεται από το δικαστικό επιμελητή στην κατασχετήρια έκθεση στο ήμισυ της αξίας στην οποία εκτιμήθηκε το κατασχεμένο. Νέα προδικασία και νέες διατυπώσεις δημοσιότητας δεν απαιτούνται, ούτε εκδίδεται νέο απόσπασμα της κατασχετήριας έκθεσης και ο πλειστηριασμός διενεργείται την ημέρα που καθορίστηκε στην κατασχετήρια έκθεση.
Επιπροσθέτως, προβλέπεται περαιτέρω η δυνατότητα επιβολής πολλαπλών κατασχέσεων από περισσότερους δανειστές του ιδίου οφειλέτη πάνω στο ίδιο περιουσιακό στοιχείο (άρθρο 958) ενώ πριν δεν επιτρεπόταν πάνω από μία κατάσχεση. Επίσης η συμμετοχή στον πλειστηριασμό πραγματοποιείται πλέον με εγγυοδοσία ίση προς το 30% της τιμής της πρώτης προσφοράς αντί του 100% που ίσχυε (άρθρο 965) ενώ η αναγγελία των δανειστών επιδίδεται πλέον 5 ημερών πριν από τον πλειστηριασμό.[ αντί εντός 15 ημερών μετά από αυτόν].

Ε. Τέλος ως προς την κατάταξη των δανειστών και τη διανομή του εκπλειστηριάσματος, αυτή γίνεται με βάση τελεσίδικο πίνακα δανειστών με την ακόλουθη σειρά:
1) έξοδα πλειστηριασμού,
2) από το υπόλοιπο:
α) το 65% διατίθεται για την ικανοποίηση απαιτήσεων με ειδικά προνόμια [οι δαπάνες για τη διατήρηση του εκπλειστηριασθέντος πράγματος και οι εμπραγμάτως εξασφαλισμένες απαιτήσεις].
β) το 25% διατίθεται για την ικανοποίηση απαιτήσεων με γενικά προνόμια [κάθε μορφής απαιτήσεις του Δημοσίου, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ, οι οφειλές προς ΟΤΑ, οι μισθοί των εργαζομένων, οι οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία κλπ] και
γ) το 10% διατίθεται για την ικανοποίηση μη προνομιούχων απαιτήσεων.

3) εάν δεν υπάρχουν απαιτήσεις με γενικά προνόμια:
α) το 90% διατίθεται για την ικανοποίηση απαιτήσεων με ειδικά προνόμια και
β) το 10% διατίθεται για την ικανοποίηση μη προνομιούχων απαιτήσεων.

4) εάν δεν υπάρχουν απαιτήσεις με ειδικά προνόμια:
α) το 70% διατίθεται για την ικανοποίηση απαιτήσεων με γενικά προνόμια και
β) το 30% διατίθεται για την ικανοποίηση μη προνομιούχων απαιτήσεων.

Με τις ανωτέρω τροποποιήσεις επιχειρείται μία ορθολογικότερη κατάταξη του εκπλειστηριάσματος, στο πλαίσιο της οποίας μέριμνα λαμβάνεται και για τους μη προνομιούχους δανειστές, οι οποίοι σήμερα αποθαρρύνονται να επιχειρήσουν αναγκαστική εκτέλεση κατά του οφειλέτη του.