+30 213 0175600 info@sioufaslaw.gr
EnglishΕλληνικάRomână

Σύμφωνα με το άρθρο 715 ΚΠολΔ , μέσα σε τριάντα ημέρες από την επίδοση στον οφειλέτη του εγγράφου για την συντηρητική κατάσχεση ο δανειστής οφείλει να ασκήσει εναντίον του αγωγή για την κύρια απαίτηση. Η δε προθεσμία των 30 ημερών αναστέλλεται αυτοδικαίως κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1ης και 31ης Αυγούστου κατ’ άρθρο 147 παρ. 7 ΚΠολΔ.

Αν περάσει άπρακτη η τριακονθήμερη προθεσμία, αίρεται αυτοδικαίως το ασφαλιστικό μέτρο και ο καθ’ ού ανακτά την εξουσία διάθεσης του κατασχεμένου περιουσιακού στοιχείου, ακόμα και αν δεν έχει γίνει διαγραφή από τα βιβλία των κατασχέσεων (βλ. ΜΠρωτΘεσ 29834/2007). Μάλιστα μετά την αυτοδίκαιη αυτή άρση του ασφαλιστικού μέτρου της συντηρητικής κατάσχεσης, ισχυροποιείται αναδρομικά και η διάθεση που τυχόν είχε συντελεστεί στο διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην επιβολή της συντηρητικής κατάσχεσης και στο διάστημα των 30 ημερών που παρήλθε.

Με την άπρακτη παρέλευση του 30ημέρου, ο υποθηκοφύλακας είναι υποχρεωμένος δίχως τη ρητή επιταγή του δικαστηρίου να προβεί στη σύνταξη σχετικής πράξης εξάλειψης στα βιβλία του (αρκεί η υποβολή πιστοποιητικού από τη γραμματεία του αρμόδιου δικαστηρίου ότι δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα αγωγή για την κύρια υπόθεση).

Σε περίπτωση δε που διατηρείται η συντηρητική κατάσχεση παρά την αυτοδίκαιη άρση του ασφαλιστικού μέτρου, ο οφειλέτης ή κάθε τρίτος που έχει έννομο συμφέρον μπορεί να προσβάλλει με ανακοπή και να ζητήσει την ακύρωση της συνεχιζόμενης συντηρητικής κατάσχεσης .

Δεν απαιτείται να ασκηθεί αγωγή στο προαναφερθέν διάστημα στις εξής περιπτώσεις: 1) αν έχει ήδη ασκηθεί αγωγή για την κύρια απαίτηση, 2) αν η συντηρητική κατάσχεση έγινε με βάση διαταγή πληρωμής και 3) αν έχει επιδοθεί διαταγή πληρωμής μέσα στο διάστημα των 30 ημερών.

Αν η αγωγή για την κύρια απαίτηση γίνει δεκτή και η απόφαση καταστεί εκτελεστή, ο κατασχών δικαιούται με βάση το απόγραφο της απόφασης να προβεί σε αναγκαστική εκτέλεση, δίχως να απαιτείται και αναγκαστική κατάσχεση. Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί ο οφειλέτης να ζητήσει την ανάκληση της συντηρητικής κατάσχεσης του αρ 698ΚΠολΔ, καθώς το περιεχόμενο του ασφαλιστικού μέτρου έχει ήδη αναλωθεί.

Αντιθέτως, αν η αγωγή για την κύρια απαίτηση απορριφθεί τελεσιδίκως, η διαδικασία ανάκλησης ζητείται με τη διαδικασία του 698 ΚΠολΔ.

Αν κατασχέθηκε συντηρητικά απαίτηση στα χέρια τρίτου και έγινε δεκτή η κύρια αγωγή, ο κατασχών γίνεται κύριος όλου ή μέρους της απαίτησης, ανάλογα με το περιεχόμενο της απόφασης. Όταν η απόφαση καταστεί τελεσίδικη, επέρχεται αναγκαστική εκχώρηση υπέρ του κατασχόντος. Ο δανειστής δηλαδή δεν καθίσταται δικαιούχος της απαίτησης από την κοινοποίηση στον τρίτο της απόφασης αλλά από την τελεσιδικία αυτής.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περίπτωση που κατασχέθηκε στα χέρια τρίτου απαίτηση μη γεννημένη κατά το χρόνο της τελεσιδικίας της απόφασης. Στην περίπτωση αυτή ο κατασχών – δανειστής δικαιούται να ζητήσει την παροχή που αντιστοιχεί προς το δικαίωμα όταν αυτό γεννηθεί στο μέλλον.

Σύμφωνα με το άρθρο 715 ΚΠολΔ , μέσα σε τριάντα ημέρες από την επίδοση στον οφειλέτη του εγγράφου για την συντηρητική κατάσχεση ο δανειστής οφείλει να ασκήσει εναντίον του αγωγή για την κύρια απαίτηση. Η δε προθεσμία των 30 ημερών αναστέλλεται αυτοδικαίως κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1ης και 31ης Αυγούστου κατ’ άρθρο 147 παρ. 7 ΚΠολΔ.

Αν περάσει άπρακτη η τριακονθήμερη προθεσμία, αίρεται αυτοδικαίως το ασφαλιστικό μέτρο και ο καθ’ ού ανακτά την εξουσία διάθεσης του κατασχεμένου περιουσιακού στοιχείου, ακόμα και αν δεν έχει γίνει διαγραφή από τα βιβλία των κατασχέσεων. Μάλιστα μετά την αυτοδίκαιη αυτή άρση του ασφαλιστικού μέτρου της συντηρητικής κατάσχεσης, ισχυροποιείται αναδρομικά και η διάθεση που τυχόν είχε συντελεστεί στο διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην επιβολή της συντηρητικής κατάσχεσης και στο διάστημα των 30 ημερών που παρήλθε.

Με την άπρακτη παρέλευση του 30ημέρου, ο υποθηκοφύλακας είναι υποχρεωμένος δίχως τη ρητή επιταγή του δικαστηρίου να προβεί στη σύνταξη σχετικής πράξης εξάλειψης στα βιβλία του (αρκεί η υποβολή πιστοποιητικού από τη γραμματεία του αρμόδιου δικαστηρίου ότι δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα αγωγή για την κύρια υπόθεση).

Σε περίπτωση δε που διατηρείται η συντηρητική κατάσχεση παρά την αυτοδίκαιη άρση του ασφαλιστικού μέτρου, ο οφειλέτης ή κάθε τρίτος που έχει έννομο συμφέρον μπορεί να προσβάλλει με ανακοπή και να ζητήσει την ακύρωση της συνεχιζόμενης συντηρητικής κατάσχεσης.

Δεν απαιτείται να ασκηθεί αγωγή στο προαναφερθέν διάστημα στις εξής περιπτώσεις: 1) αν έχει ήδη ασκηθεί αγωγή για την κύρια απαίτηση, 2) αν η συντηρητική κατάσχεση έγινε με βάση διαταγή πληρωμής και 3) αν έχει επιδοθεί διαταγή πληρωμής μέσα στο διάστημα των 30 ημερών.

Αν η αγωγή για την κύρια απαίτηση γίνει δεκτή και η απόφαση καταστεί εκτελεστή, ο κατασχών δικαιούται με βάση το απόγραφο της απόφασης να προβεί σε αναγκαστική εκτέλεση, δίχως να απαιτείται και αναγκαστική κατάσχεση. Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί ο οφειλέτης να ζητήσει την ανάκληση της συντηρητικής κατάσχεσης του αρ 698ΚΠολΔ, καθώς το περιεχόμενο του ασφαλιστικού μέτρου έχει ήδη αναλωθεί .

Αντιθέτως, αν η αγωγή για την κύρια απαίτηση απορριφθεί τελεσιδίκως, η διαδικασία ανάκλησης ζητείται με τη διαδικασία του 698 ΚΠολΔ.

Αν κατασχέθηκε συντηρητικά απαίτηση στα χέρια τρίτου και έγινε δεκτή η κύρια αγωγή, ο κατασχών γίνεται κύριος όλου ή μέρους της απαίτησης, ανάλογα με το περιεχόμενο της απόφασης. Όταν η απόφαση καταστεί τελεσίδικη, επέρχεται αναγκαστική εκχώρηση υπέρ του κατασχόντος. Ο δανειστής δηλαδή δεν καθίσταται δικαιούχος της απαίτησης από την κοινοποίηση στον τρίτο της απόφασης αλλά από την τελεσιδικία αυτής.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περίπτωση που κατασχέθηκε στα χέρια τρίτου απαίτηση μη γεννημένη κατά το χρόνο της τελεσιδικίας της απόφασης. Στην περίπτωση αυτή ο κατασχών – δανειστής δικαιούται να ζητήσει την παροχή που αντιστοιχεί προς το δικαίωμα όταν αυτό γεννηθεί στο μέλλον.