+30 213 0175600 info@sioufaslaw.gr
EnglishΕλληνικάRomână

Θέμα: Δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών, εν γένει, στοιχείων (όπως, ρευστού χρήματος, τραπεζικών προϊόντων, κινητών αξιών φυλασσομένων στα πιστωτικά ιδρύματα κ.λ.π.) με απόφαση αρμοδίου οργάνου του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (Σ.Δ.Ο.Ε) σύμφωνα με σχετική διάταξη του ν. 3296/2004. Συνταγματικός έλεγχος της διατάξεως αυτής και κήρυξή της ως αντισυνταγματικής.

Με την ανωτέρω απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε αντισυνταγματική η διάταξη της περιπτώσεως ε’ της παραγράφου 5 του άρθρου 30 του ν. 3296/2004, η οποία ορίζει ότι, τα όργανα του Σ.Δ.Ο.Ε μπορούν να προβαίνουν και σε: «Δεσμεύσεις, σε ειδικές περιπτώσεις διασφάλισης συμφερόντων του Δημοσίου ή περιπτώσεις οικονομικού εγκλήματος και μεγάλες έκτασης φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίου, τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων, με έγγραφο του Προϊσταμένου της αρμόδιας Περιφερειακής Διεύθυνσης…, ενημερώνοντας για την ενέργεια αυτή, εντός είκοσι τεσσάρων (24) ωρών τον αρμόδιο εισαγγελέα…». Ειδικότερα, το διοικητικό μέτρο της εν λόγω δεσμεύσεως, που έχει προσωρινό χαρακτήρα και δεν αποτελεί κύρωση για παράβαση της φορολογικής ή άλλης νομοθεσίας, ελέγχθηκε, ως προς της συνταγματικότητά του, στο πλαίσιο των διατάξεων των άρθρων 5 παρ. 1, 17 παρ. 1 και 25 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, καθώς και του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Ρώμης περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Ε.Σ.Δ.Α.). Υπό τη συνταγματική αυτή θεώρηση, κρίθηκε ότι, η δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών και οποιουδήποτε είδους περιουσιακών στοιχείων ελεγχομένου φυσικού ή νομικού προσώπου, συνεπάγεται σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά: Της προσωπικής και επαγγελματικής ελευθερίας, κατ’ άρθρο 5 παρ. 1 και της περιουσίας, κατ’ άρθρο 17 παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτους Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α, χωρίς να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας (αναλογία του μέτρου της δεσμεύσεως προς τον, κατά νόμον, σκοπό αυτού), κατ’ άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος. Συναφώς με τις παραδοχές αυτές, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο διατύπωσε και πρόσθετες αιτιολογικές σκέψεις, κατά τις οποίες, δεν προδιαγράφονται, με τις διατάξεις του ν. 3296/2004, αλλά και του υπ’ αριθμ. 85/2005 εκτελεστικού του διατάγματος, οι προϋποθέσεις επιβολής του μέτρου της εν λόγω δεσμεύσεως, κατά τρόπο σαφή και αντικειμενικό, σύμφωνα με τις επιταγές της αρχής του κράτους δικαίου, ούτε προβλέπονται: διαδικασία επιβολής και άρσεως του εν λόγω μέτρου, διαδικαστικές εγγυήσεις, ανάλογες με την σοβαρότητα του εκάστοτε λαμβανομένου μέτρου και περιορισμός του (του μέτρου της δεσμεύσεως) ως προς την έκταση των υποκειμένων σ’ αυτό περιουσιακών στοιχείων.