+30 213 0175600 info@sioufaslaw.gr
EnglishΕλληνικάRomână

ΑΠΟΦΑΣΗ:    Υπ΄αριθμ. 426/2016 του Αρείου Πάγου

Με την ανωτέρω απόφασή του, ο Άρειος Πάγος καθόρισε τις προϋποθέσεις, υπό την συνδρομή των οποίων αναγνωρίζεται, στον μισθωτό, το δικαίωμα απολήψεως μειωμένης αποζημιώσεως, σε περίπτωση που αυτός, χωρίς να προειδοποιήσει τον εργοδότη του, αποχωρήσει με τη συγκατάθεσή του από την υπηρεσία του.  Οι προϋποθέσεις αυτές, που συνάγονται από την ερμηνεία της διατάξεως του πρώτου εδαφίου του άρθρου 8 του ν.3198/1955, όπως ισχύει, είναι οι εξής:

α)      ύπαρξη σχέσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου,

β)      συμπλήρωση 15ετούς υπηρεσίας – απασχολήσεως του μισθωτού στον ίδιο εργοδότη ή συμπλήρωση του ορίου ηλικίας του μισθωτού, που προβλέπεται από τον ασφαλιστικό φορέα στον οποίο αυτός υπάγεται και, αν δεν υφίσταται σχετική πρόβλεψη, συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας, και

γ)      συγκατάθεση του εργοδότη για την, χωρίς προειδοποίηση, αποχώρηση (καταγγελία της συμβάσεως εργασίας) του μισθωτού.

Οι προϋποθέσεις αυτές πρέπει να συντρέξουν σωρευτικώς (όλες μαζί).

Σε καταφατική περίπτωση, ο μισθωτός δικαιούται το ήμισυ της αποζημιώσεως, που καθορίζεται στο άρθρο 3 του ν.2112/1920, όταν ο εργοδότης καταγγέλλει σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, παραμελώντας την υποχρέωση προειδοποιήσεως του μισθωτού.

Ειδικώς, καθ’ όσον αφορά την προϋπόθεση της συγκαταθέσεως του εργοδότη, αυτή πρέπει να παρέχεται πριν από την αποχώρηση του μισθωτού, μπορεί δε να είναι έγγραφη ή προφορική, ρητή ή σιωπηρή, δηλαδή να συνάγεται εμμέσως από την συμπεριφορά του εργοδότη, ενόψει και των πραγματικών περιστατικών κάθε συγκεκριμένης περιπτώσεως, αρκεί, η εκ της συμπεριφοράς αυτής συναγόμενη συγκατάθεση, να είναι σαφής και να μην επιδέχεται αμφιβολία.  Αυτό συμβαίνει, όταν ο εργοδότης δεν εναντιώνεται στην αποχώρηση του μισθωτού και του παρέχει κάθε, αναγκαία για την συνταξιοδότησή του, βεβαίωση.  Αντιθέτως, όταν ο εργοδότης διαφωνεί ή δεν συμφωνεί με την αποχώρηση, ή δεν συνυπογράφει το έγγραφο της οικειοθελούς αποχωρήσεως του μισθωτού, ο τελευταίος στερείται του δικαιώματος απολήψεως της μειωμένης αποζημιώσεως.  Έγγραφη αναγγελία του εργοδότη της οικειοθελούς αποχωρήσεως του μισθωτού στον ΟΑΕΔ, δεν συνιστά συγκατάθεση, καθόσον, η αναγγελία αυτή, αποτελεί υποχρέωση του εργοδότη, εκπληρωτέα εντός αποκλειστικής προθεσμίας και χωρίς την υπογραφή του μισθωτή.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Το δικαίωμα αποζημιώσεως που αναγνωρίζεται σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.426/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου (και άλλες, προγενέστερες, με ταυτόσημη αιτιολογία και διατακτικό) αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα της υποχρεώσεως του μισθωτού να προειδοποιεί τον εργοδότη του, όταν προτίθεται να καταγγείλει υφισταμένη, μετά του τελευταίου, σύμβαση εργασίας.  Η παραβίαση του κανόνα αυτού, εκτός της ακυρότητας της καταγγελίας, συνεπάγεται και υποχρέωση αποζημιώσεως του εργοδότη κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 4 του ν.2112/1920, όπως ισχύει.  Η προεκτεθείσα εξαιρετική ρύθμιση συνιστά παροχή κινήτρου για την ανανέωση του προσωπικού των επιχειρήσεων, με την έξοδο των παλαιών και υπερηλίκων εργαζομένων και την είσοδο νέων σε ηλικία και με γνώσεις.  Ήδη, το όριο ηλικίας των εξήντα πέντε (65) ετών, που αποτελεί την ηλικιακή προϋπόθεση, κατά τα ανωτέρω, αυξήθηκε στα εξήντα επτά (67) έτη με τον ν. 4093/2012, ενώ, με τον ίδιο νόμο, όπως τροποποιήθηκε μεταγενεστέρως και ισχύει, καθορίσθηκε νέα κλίμακα αποζημιώσεως του μισθωτού, όταν ο εργοδότης προβαίνει, χωρίς την προειδοποίηση που επιβάλλει ο ν. 2112/1920 (άρθρ.), στην καταγγελία σχέσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Η, κατά τα προαναφερόμενα, συγκατάθεση (συναίνεση, κατά το άρθρο 236 ΑΚ), μπορεί να προβλεφθεί και να παρασχεθεί εκ των προτέρων με τον Κανονισμό Εργασίας της επιχειρήσεως του εργοδότη, όταν διαλαμβάνεται σ΄αυτόν ότι, είναι υποχρεωτική για τον εργοδότη, μετά πάροδο ορισμένου χρόνου, η αποδοχή της πρόωρης παραιτήσεως του μισθωτού (ΑΠ290/2015 κ.α.).